Zo eindelijk tijd voor een (lang)bericht!

Dinsdag hebben we zonder tranendal bij het front Bauer en Mostert afscheid genomen op Schiphol en was het eindelijk zo ver: nu gingen we toch écht eindelijk naar China!
Na de douane nog even een biertje gedronken met Anneke, het derde lid van ons kleine bescheiden groepje vrijwilligers. In het vliegtuig bleek al snel dat de chinezen blijkbaar ervaring hebben met dit soort lange vluchten; die waren binnen no time (om half 6 's avonds) in coma in de meest bizarre houdingen. Daardoor waren zij 's ochtends wél top fit.. Wij waren helaas über brak omdat we max 1,5u geslapen hadden en daarmee de nacht voorbij was ivm het tijdsverschil. Na uitgebreid wat formuliertjes ingevuld te hebben kwamen we toch vrij makkelijk door de Chinese douane alias ‘Stasi' die het liefst alles van je weten..'Waar ga je naar toe, hoezo, waarom, met wie, wanneer, wie ken je daar' etc. en vooral: 'heb je griep of heb je ooit griep gehad OF ken je iemand die misschien (ooit) griep gehad heeft?' ..

Toen waren we dus op Beijing airport en mochten we meteen weer inchecken voor onze binnenlandse vlucht naar Xi'an. Om de tijd nog wat te doden hebben we in een teahouse waarschijnlijk ons duurste kopje thee van de hele China experience gedronken maar we vonden op dat moment eigenlijk alles al prima. De vlucht naar Xi'an hebben we allebei niet echt mee gemaakt omdat we hier wél konden slapen en dit ook in een stuk door hebben gedaan! Eenmaal in Xi'an geland waren we alle drie eigenlijk nog steeds goed gaar, het was ondertussen half 4 's middags maar voor ons gevoel nog vroeg in de ochtend. Binnen 15 minuten na de landing stonden we buiten met onze tassen: op zoek naar Sheba de contactpersoon van Code X die ons zou ophalen en de 'on arrival training' organiseert. We keken uit naar een bordje met onze namen maar die was nergens te bekennen. Goed, dan wachten we even. Na een tijdje nog geen Sheba. Ok, dan bellen we haar wel. Nummer niet in gebruik. Hmm.. ok, nou dan dus wachten. We begonnen ons bij elke jonge Chinese dame af te vragen of dit Sheba kon zijn en toen bleek maar weer eens: die Chinezen zien er allemaal vrij hetzelfde uit! J Ondertussen werden wij aangekeken door alle voorbijlopende Chinezen, ze vonden dat groepje buitenlanders waarschijnlijk erg hulpeloos er uit zien. Uiteindelijk kwam er een klein Chinees dametje aanrennen, al roepend: 'Anneke, Susannaa sorry sorry sorry!'. Dit bleek Maggie, de tolk, te zijn die helemaal in de rats zat dat ze wat later was. Nadat we haar hadden verzekerd dat dit echt geen probleem was durfde ze weer rustig adem te halen, gaf ons een omhelzing waarbij ze tot onze navel kwam en gaf toe dat ze het eigenlijk heel erg spannend vond om de nieuwe groep vrijwilligers (wij dus) te ontmoeten! :)

Met de taxi zijn we naar het hotel gegaan en na even te zijn bijgekomen sloot Sheba zich bij ons aan en zijn we naar een restaurantje gegaan voor onze eerste (positieve!) noodle experience. Hierna zijn we gaan lopen naar de Big Goose Pagoda, een grote boeddhistische tempel. Op het plein hiervoor was een fonteinshow inclusief klassieke muziek. Sheba en Maggie hebben ons vervolgens door de omringende tuinen/parken geleid met diverse beelden en Chinese bouwwerken. Omdat we het nu toch wel koud begonnen te krijgen, besloten we na een kopje koffie nu iets 'binnen' te gaan doen: Chinese massage! Dus hop met z'n 5-en in de taxi (wat de taxi meneer aan z'n stemgeluid te horen absoluut niet waardeerde) en op naar de massage 'salon'. Dit bleek dus een hokje van 4 bij 3 te zijn waar het net zo warm/koud was als buiten. Gelukkig moesten we alleen onze jas uitdoen dus bleef de schade beperkt. Met z'n vieren lagen we daar op een rijtje (Maggie wilde niet) en begon onze back massage. Gjalt wilde het rough en naar mijn idee kreeg hij dat ook zeker want bij mij zat het op een aantal (ok op veel) momenten toch redelijk tegen de pijngrens aan! Maar goed dan hou je vol, want 'het zal wel zo horen' en wie weet maakt het m'n nek uiteindelijk losser.. nou.. die massage heb ik nog wel even gevoeld daarna al heb ik nog steeds hoop dat het in the end er beter op wordt. Voor de 1^e dag vonden we het wel mooi zo en zijn we terug gegaan naar het hotel.

Vandaag hebben Gjalt en ik ons verslapen (goed begin!) maar door in top speed op te staan bleef de schade beperkt en konden we snel door naar een tentje om te ontbijten. Dit leek meer op een soort klein loods waar wat stoeltjes en tafeltjes in waren gezet en weer was het net zo koud als buiten maar goed geen probleem, we gaan er gewoon voor! Sorry San, ik zou niet ellenlange verhalen vertellen over wat ik heb gegeten en gedronken maar dat ik zou ontbijten met een Chinese hamburger wil ik je toch niet onthouden:) Het zag er helemaal prima uit, het vlees leek op tonijn en smaakte in eerste instantie ook zo dus ik vroeg Maggie: 'is this tuna?'. Nee dat was toch varkensvlees...hmm bummer..De meeste mensen weten denk ik wel dat ik niet zo'n liefhebber ben van varkensvlees en dan druk ik me nog zacht uit maar goed het smaakte bij m'n eerste hap ook naar tonijn dus why not?!

We zijn toen met z'n vieren (Sheba had een tentamen dus kon niet mee) op onze toeristische toer door Xi'an gegaan. Van de Bell Tower zijn we naar Drum Tower gegaan, pit stop bij Starbucks en door naar het Muslim Quarter met allemaal kleine straatjes waar ze van alles aan eten en meuk/prullaria/souvenirs het is maar hoe je het zien wilt verkopen. Ook Gjalt z'n bekende frog uit Azië ontbrak hier natuurlijk niet. In deze wijk waar veel Chinese moslims wonen was ook de Great Mosque waar we nog een stuk van een begrafenis ceremonie mee maakten. De volgende stop was de Temple of the City Gods. Hier pakten we uit een grote bak een stokje met een nummer, aan de hand van dit nummer werd onze toekomst 'voorspeld'.. Gjalt z'n gezondheid was goed en zou ook goed blijven en nu had hij niet zo'n goede baan (lees: geen) maar dat zou in de toekomst veel beter worden..Ik was ook heel gezond en dit zou een goed jaar voor mij worden, vorig jaar was dat niet..Dit scheen dan te maken te hebben met mijn Chinese sterrenbeeld (os). Wanneer het het jaar is van je eigen sterrenbeeld dan is dat een minder goed jaar voor je. Vorig jaar was het jaar van de os dus vandaar deze geniale toekomst voorspelling dat het dit jaar (jaar van de tijger) beter zal worden...Right..dit sterke staaltje toekomst voorspellen sloeg dus eigenlijk nergens op maar goed, ook weer gedaan.

Gjalt had 's ochtends een soort glass noodle soep gegeten en blijkbaar was die niet zo goed gevallen want Gjalt is toen toch maar afgetaaid naar het hotel om even bij te komen. Hoewel ik redelijk jaloers was dat hij ging pitten omdat ik eigenlijk ook nog vrij moe was en het echt koud had ben ik met Maggie en Anneke verder gegaan. Next stop was het South Part Shopping Center waar veel jonge Chinezen uit Xi'an blijkbaar regelmatig gaan shoppen. Een aaneenschakeling van mini shops die eigenlijk allemaal hetzelfde verkopen. Toch kan je hier wel zo'n beetje alles aan kleding, schoenen etc. krijgen als je niet too picky bent. Voor de UGG geïnteresseerden onder ons: die hadden ze wel alleen.. niet de beste fake als je het mij vraagt. Het label aan de achterkant wil nog wel eens wat schuin zitten en de kleur.. tja die is net iets anders! Daarnaast is een size 8 daar geen size 8 maar eerder een 6. Ook hebben ze er Uggs staan die helemaal niet bestaan voor zover ik weet maar goed, heb nog geen exemplaar kunnen vinden die dichtbij genoeg bij de echte zitten dus to be continued.. ;)

Zonder Uggs zijn we naar het Tang Paradise Theme Park gegaan, een soort Efteling voor Chinese (toeristen). Erg groot, met een groot aangelegd meer, grote typische Chinese bouwwerken en af en toe wat vage attracties zoals een aangelegde waterval, kamelen en een hondenshow waarbij een herdershond liet zien dat ie kon tellen door het speeltje op te pakken waar het getal op stond dat de uitkomst van de rekensom was...goed.. genoeg Chinese gekheid want Anneke en ik waren toen ook echt kapot. In het hotel Gjalt weer opgepikt, die was weer helemaal fit na een paar uurtjes maffen, en ook Sheba sloot zich weer bij ons aan. Bij de City Walls zou er een lantaarnshow zijn, dat wilden we wel zien! De trap op naar boven en op de muur was er een heel pad met verschillende lantaarns die van alles voorstelden, voornamelijk geluk. Sowieso brengen erg veel dingen hier geluk, ook veel etenswaren dus we zijn benieuwd hoeveel geluk we straks na afloop hebben verzameld! Omdat het ondertussen half tien was kregen we (voornamelijk ik) nu toch echt wel honger dus gingen we op weg naar een restaurantje dat Maggie en Sheba in gedachten hadden in het Muslim Quarter. Juist als je snel wilt eten lijkt het niet snel genoeg te gaan..we konden maar geen taxi krijgen en als we er eentje hadden wilde hij niet 5 personen mee nemen.. dan maar met de bus en 2 keer overstappen, lopen, lopen en nog meer lopen.. Toen we er uiteindelijk waren hebben we de halve kaart besteld, wat gelukkig nog steeds niet duur is. Van alles en nog wat uitgeprobeerd, heerlijk gegeten, en hierna vonden we het eigenlijk wel weer mooi voor een dag. Morgen gaan we om 07.30u al richting het Army of Terracotta Warriors!! We zijn heel erg benieuwd, de miniatuur warriors hebben we al overal in de stad zien liggen bij verschillende kraampjes, nu de echte! :)

Zàijiàn!

Susanne en Gjalt.