Na onze half mislukte poging ons visum te verlengen (het visum was ons tenslotte wel toegezegd..) stond ons 1^e tripje in China op de planning! Samen met Anneke op naar Pingyao! Maggie gaf een taxichauffeur de opdracht ons naar het treinstation in Linfen te brengen en dat was voor de komende dagen de laatste hulp van onze geweldige tolk! Aangekomen bij het treinstation bleek dat we nog wat uurtjes te doden hadden voor onze trein zou vertrekken.. so what to do? Een setje pooltafels voor het treinstation bood uitkomst! Hier hebben we relaxt in het zonnetje wat potjes pool gespeeld. Gjalt ging aanvankelijk nog wel goed maar toen er op een gegeven moment zo'n 30 Chinezen ons aan zaten te staren kreeg ook hij last van plankenkoorts! Ik denk dat we hierdoor wel kunnen zeggen dat we hier de slechtste (en meest hilarische) potjes pool hebben gespeeld in een lange tijd. Op een gegeven moment moesten we onze Chinese fans toch teleurstellen en gingen we op naar de trein! In het station werden we door een Chinese dame met megafoon gecommandeerd in een rij te gaan staan alvorens we het perron op mochten. Weer wachten.. kaartjes controleren... wachten.. Ok mogen we dan nu eindelijk op z'n minst het perron op? Getetter uit de megafoon bleek het startsein te zijn dat we NU het perron op mochten..fijn. Eenmaal op het perron werden we wéér in een rijtje gesommeerd, dit keer nog wel tegen de muur aan! We begonnen ons af te vragen hoe de NS dit kunstje logistiek zou kunnen nadoen in NL aangezien er daar soms al te weinig personeel is om de treinen op tijd te laten rijden. Maar goed eerlijk is eerlijk, toen de trein er eenmaal stond verliep het in en uitstappen érg netjes! Duwen en trekken is er niet bij, misschien kwam dit ook omdat de mevrouw met de megafoon nog steeds instructies aan het schreeuwen was. Maar goed, we zaten in de trein en hadden zitplaatsen: wat wil je nog meer?! Nou wat je duidelijk NIET nog meer wilt zijn rochelende en spugende Chinezen op 30 centimeter afstand waardoor Gjalt werd bedolven onder de pitten die zijn overbuurvrouw steeds uitspuugde op zijn been (ze mikte misschien op de grond maar toch..).

Na 3 luttele uurtjes kwamen we aan in Pingyao! Uiteraard werden we meteen aangevallen door een horde dolle taxichauffeurs die ons allemaal héél graag ergens naartoe wilden brengen. Eentje hield een folder van het 'Harmony Guesthouse' in z'n handen, hier hadden we gereserveerd! Met ons beste Chinees dachten we te begrijpen dat deze man onze free pick up was dus waagden we het erop en stapten in zijn tricycle/golfkarretje. Onderweg was onze eerste indruk: 'dit is precies hetzelfde als Houma..!'. Een grauwe stad, winkels her en der en vooral grote, kale betonnen gebouwen overal. Gelukkig werden we gerustgesteld toen we de stadsmuur van Pingyao passeerden en we in het authentieke stadje terecht kwamen. Wauw, overal kleine schattige huisjes met rode lampionnen en gezellige straatjes: het was duidelijk dat Pingyao een bijzonder goed bewaard gebleven traditionele stad is. Het guesthouse bleek ook helemaal super te zijn met een gezellige woonkamer en alle kamers waren gelegen aan een pittoreske courtyard. Toen we de kamer zagen moesten we even twee keer knipperen: we hadden gewoon een matras!! En het bed was nog kingsize breed ook (de lengte was wel Chinees zodat onze voeten uitstaken maar hey diagonaal liggen kon!). Ik kwam er achter dat we ook nog een eigen badkamer hadden en was helemaal in de gloria. Dat was wel even anders dan die ene gemeenschappelijke douche in het weeshuis voor iedereen! Na wat te hebben gegeten en de nodige biertjes te hebben gedronken in de woonkamer van het guesthouse was het matras te verleidelijk en besloten we hier snel van te gaan genieten.

De volgende dag begon met een heerlijk westers ontbijt (mét echte koffie voor Gjalt!). Ik kan bijna niet beschrijven hoe blij ik was dat ik brood kon eten! Het weer begon zelfs mee te werken en het leek zowaar echt lente te worden. We zijn er dan ook op uit gegaan om de binnenstad te verkennen en slenterden rustig door alle gezellige straatjes en onder de City Tower door. Vervolgens hebben we een heel rondje 'tempel kijken' gedaan waarbij we o.a. langs de Taoistische tempel en de Town God tempel kwamen. Hoewel ik ook deze Chinese tempels zeer kan waarderen wat betreft de bouw, opzet van het complex en alle kleine details, moet ik wel toegeven dat alle tempels een beetje op elkaar beginnen te lijken! (cultuur barbaar..?) Het was op een gegeven moment zelfs zo erg dat we bij binnenkomst bij een zekere tempel zweerden dat we hier een uur geleden net waren geweest, we wilden alweer omdraaien, maar bij het checken op ons ticket bleek dit dus wel een geheel andere tempel te zijn! Maar goed, het mag dan soms nogal op elkaar lijken, de moeite waard is het zeker.

Na ons rondje cultuur was het tijd voor een ander rondje: pijiu oftewel bier! De meneer die de toko (één tafeltje met plastic kleedje) runde had zelfs een Engelse kaart! Alleen toen bleek dat alle gerechten door de vertaalmachine gehaald waren vonden we het toch lastig een keuze te maken en hielden we het maar bij het bier. Ik zou zeggen, bekijk de foto's en oordeel zelf! : )

Na deze pitstop was ons volgende target de authentiek stadsmuur van Pingyao! Pingyao heeft de best bewaard gebleven stadsmuur van China die dateert uit de Ming dynastie en is 6 km lang. In 1997 is de stad, mede door zijn intact gebleven stadsmuur, door UNESCO tot werelderfgoed verklaard. Ons plan was om een rondje over de stadsmuur te lopen en een mooie zonsondergang mee te pikken. Helaas wilde dit laatste gedeelte niet al te best meewerken doordat er ook hier een dikke laag smog in lucht hing. Tijdens onze wandeling werd het wel duidelijk dat er aan de andere kant van de stadsmuur een heel ander Pingyao leeft met zelfs nieuwbouwhuizen die van ver af nog best wat weg hebben van onze huizen in NL. Toen we de 6 km erop hadden zitten sloften we met overal stof en zand naar het gezellig drukke restaurantje 'Sakura' dat we eerder die dag al gespot hadden vanwege het bordje: 'pizza'! Dat konden we niet over ons kant laten gaan uiteraard want na een hele lading noodles, rijst en steamed bread droomden we al geruime tijd van al het westerse eten dat je maar kunt bedenken. Als pizzaliefhebber had ik stiekem toch hoge verwachtingen van mijn pizza vegetariana. Het was dan ook maar goed dat ze in deze tent wel degelijk pizza's goed konden namaken. Ok er was weinig terug te vinden van de beloofde spinazie, champignons etc. maar het smaakte hemels! Nog nagenietend hebben we in het guesthouse de voorraad Tsingtao nog eens aangesproken en hebben relaxt nog een filmpje gekeken.

De dag hierna zijn we met nog twee Zwitserse meiden op stap gegaan naar wat bezienswaardigheden in de buurt van Pingyao. De niet- Engels sprekende taxi meneer zette ons na een uurtje rijden netjes af bij onze eerste stop, the Wang Family Courtyards. Deze rijke familie Wang heeft indertijd een complex laten bouwen met zo'n 123 courtyards. Nou hadden wij al een aardige hoeveelheid courtyards gezien maar dit was toch wel een erg grote verzameling! Overal waren binnenplaatsjes te vinden, in verschillende soorten en maten en met daarom heen allerlei kleine huisjes/gebouwtjes. Al snel merkten we dat we nagenoeg de enige westerse toeristen hier waren want alle Chinese toeristen probeerden ons veelvuldig op de foto te zetten. Soms doen ze dit discreet als ze denken dat je het niet ziet wanneer je zelf een foto aan het maken bent, iets drinkt of iets uit je tas pakt. Maar andere keren gebeurd het met veel gebaren en geschreeuw waaruit we dan maar opmaken dat we dienen te blijven staan (of juist heel fake te poseren) met de hele familie. We zouden hier echt geld voor moeten gaan vragen.. Na deze overdosis courtyards mochten we het busje weer in voor een klein uurtje rijden. Nou is het niet zo dat deze highlights zo ver weg waren maar de meeste Chinezen rijden gewoon super sloom. De pit houden ze er echter wel weer in door levensgevaarlijk sloom te rijden (blijkbaar kan dat) want verkeersregels zijn hier echt een relatief begrip. Het schijnt dat ze wel bestaan maar we zijn nog geen verkeerssituaties tegen gekomen waar ze ook daadwerkelijk werden toegepast.

Maar goed uiteindelijk kwamen we aan bij Zhangbi Ancient Castle. Hier kregen we een rondleiding van een Engels sprekende (!) gids. Na de Kehan en Zhenwu tempel te hebben bekeken gingen we het ondergrondse gangenstelsel is waar de gids toch wel nodig bleek te zijn. Dit gangenstelsel kent drie lagen en het werd vroeger gebruikt als verdedigingsmiddel. Aangezien er alleen sporadisch wat Chinese bordjes te vinden waren was het maar goed dat de gids ons uiteindelijk weer naar de uitgang loodste. Het was zeker interessant en een leuke afwisseling op alle courtyards om dit gezien te hebben! Hierna zijn we nog door het aangrenzende dorpje gelopen en kregen we uitgelegd dat bijna alle Chinese steden (of dorpen dus) eigenlijk twee delen hebben: oost en west. Het westerse gedeelte is voor de rijke(re) mensen en het oostelijke gedeelte dus voor de arme(re) mensen. Een afspiegeling hiervan zie je in de huizenbouw, deze zijn aan de westerse kant mooier, groter en hoger.

Nadat de taxi meneer ons weer bij het guesthouse had gedropt hebben we nog wat door Pingyao geslenterd en zijn uiteindelijk weer terecht gekomen bij het restaurantje van de vorige avond voor nog een portie westers eten. De burgers die we dit keer hier gegeten hebben deden de exemplaren van de Kentucky Fried Chicken in Houma in het niet verdwijnen!

Eigenlijk hadden we nu al wel alles gezien en gedaan in Pingyao maar we hadden nog een dag over. Helaas was het die dag slecht weer, het regent hier bijna nooit maar als wij er zijn... Dus we hebben deze dag lekker lui en rustig aan gedaan. Ik heb met Anneke nog een poging gedaan te shoppen maar aangezien ze overal dezelfde souvenir meuk verkopen was dat niet echt een groot succes. Gelukkig bood het guesthouse, de Tsingtao biertjes en de westerse kaart uitkomst en hebben we ons hier nog goed vermaakt. We kwamen nog in gesprek met een Amerikaan die al 2,5 jaar aan het reizen is en begonnen is door van Californië naar Nieuw Zeeland te zeilen met een maat. Hij was nu van plan om in Mongolië een paard te kopen en hiermee door Mongolië te trekken alleen moest hij nog even leren 'hoe dat allemaal precies werkt'. Wow over avontuurlijk gesproken! En dan dacht ik dat het al heel wat is om een half jaar in China te wonen... Ik vind het al een uitdaging om een Chinese taxichauffeur duidelijk te maken waar ik naartoe wil.. : )

Gelukkig hoefden we niet- avontuurlijk zelf treintickets terug te kopen naar Houma maar heeft de eigenares van het guesthouse ons hiermee geholpen, toch fijn wanneer Chinezen Engels spreken! Dinsdagochtend vroeg stapten we na ons laatste westerse ontbijtje voor een lange tijd weer in zo'n golfkarretje/tricycle op weg naar het station. Onderweg moesten we wel even lachen toen we zagen dat een groepje Chinese werknemers het versje van Floris/Borst (' begin de dag met een dansje, begin de dag met en lach, want wie vrolijk kijkt in de morgen, die lacht de hele dag') wel erg letterlijk nam! Een stuk of 40 supermarkt medewerkers stonden voor de ingang namelijk een ochtend gymnastiek dansje te doen compleet met muziek! Het mooie was nog dat het management team een stukje verderop z'n eigen dans aan het doen was.. verschil moet er zijn! Ik vraag me af hoe het eruit zou zien als alle Albert Heijn filialen vanaf nu 's ochtends met alle medewerkers op straat een ochtend gymnastiek dansje gaan doen.. Zou het de productiviteit en werksfeer verbeteren? Waarschijnlijk resulteert het in een hoop extra vacatures..

De hele trip was zeker geslaagd en het was erg relaxt om een aantal dagen buiten het weeshuis te spenderen en even in wat meer luxe te leven (en vooral westers eten!). Toen we aankwamen in het weeshuis lag er een verrassing op ons te wachten... een puppy!! Iemand had hem in een kippenhok gevonden en naar de klusjesman van het weeshuis gebracht. Hij wilde hem niet hebben dus mocht Maggie ‘m mee naar boven nemen zodat ie nu bij ons woont. Het is echt een enorm schattig beestje van ongeveer een maand oud en omdat het een typische Chinese 'village dog' is heeft ie een naam gekregen die wij met China associëren: Noodle! : ) Hij doet z'n naam eer aan want de noodles gaan er in als zoete koek. Ondertussen hebben we een hokje voor hem gebouwd naast het kippenhok waar hij nu overdag 'woont' aangezien Noodle wel heel erg schattig is maar niet zindelijk!

Met de 30 kippen, een geit en een hond krijgt het weeshuis al een aardige verzameling dieren. Dit hopen we snel te kunnen gaan uitbreiden wanneer we echt kunnen gaan beginnen met de pet farm!

Zaijian!!

Susanne en Gjalt.

Ps. Onze paspoorten hebben we na een week eindelijk terug, mét visa! : )