Ik blader wat door een Cosmo uit mijn opgestuurde overlevingspakket vanuit Nederland. Dankzij mijn moesje kan ik ook aan de andere kant van de wereld op de hoogte blijven van de “nieuwste” trends en handige beauty tips. Helaas houdt de Cosmo er geen rekening mee wanneer je in China zit, je in een weeshuis woont en het geen drol uitmaakt welke wel of niet hippe kleren je draagt. De beauty tips hier beperken zich tot het kammen van je haar en je gezicht wassen met een teiltje. Het volgende artikel kopt “Voedselallergie”. Van overgevoeligheid voor melk tot heftige reacties bij gluten. Ik kan het niet helpen te denken “nou zij hebben tenminste degelijk voedsel!!”. Wanneer je hier in het weeshuis een dergelijke allergie zou hebben dan heb je hoogst waarschijnlijk gewoon pech, je eet noodles en houdbare melk of je eet niet. Gelukkig hebben wij vandaag iets anders op het menu staan dan noodles want het is Koninginnedag!

Vanuit Nederland hebben we een hele lading met oranje spullen meegenomen om hiermee ons eigen Koninginnedag feestje te vieren samen met de kinderen.

Het is zo’n 26 graden dus we besluiten het festijn buiten te laten plaatsvinden en hangen oranje slingers en ballonnen op. De kinderen helpen ons alle gammele stoeltjes die we kunnen vinden buiten te zetten. Hoewel het feestje nog niet van start is gegaan zijn de kinderen bij het zien van de slingers en ballonnen al door het dolle heen. Vooral Shuai Shuai, een zwaar verstandelijk beperkte jongen met autisme, houdt het niet mee van opwinding en zit snoei hard heen en weer te wiegen op zijn houten klapstoeltje en klapt continu in zijn handen.

Boven op onze kamer zijn we die ochtend al begonnen met het bereiden van onze traktatie. Een aantal weken geleden hebben we een soort toaster/ bakplaat gekocht en dit handige apparaat gebruiken we nu voor PANNENKOEKEN! We hebben een gigantische lading bloem, eieren en poedermelk gekocht (melamine? Who cares?). Anneke heeft ’s ochtends al zo’n 30 pannenkoeken gebakken waarna Gjalt en ik haar afwisselen en we uiteindelijk tot een totaal van zo’n 60 pannenkoeken komen. Maggie, onze tolk, heeft voor de gelegenheid haar “Korean food” gemaakt wat eigenlijk neer komt op sushi. Hoewel de link tussen sushi en Koninginnedag ver te zoeken is en de combinatie van pannenkoeken en sushi ook niet erg aantrekkelijk klinkt is het een heerlijke traktatie en al helemaal een gewaardeerde afwisseling op ons dieet van noodles en droge rijst.

Ondertussen hebben de ayi’s (de werkers) alle kinderen buiten neer gezet. Zelfs Xin Xin, een jongen die zijn hele leven liggend in een schommelstoel doorbrengt omdat hij Cerebral Palsy heeft en een vergroeide ruggengraat, is voor de gelegenheid met stoel en al naar buiten verplaatst. Alle kinderen zitten in een grote kring en de “bevoordeelde” kinderen die kunnen lopen scharrelen her en der wat rond of stuiteren over de binnenplaats van enthousiasme.

Bij gebrek aan oranje kleding is onze enige accessoire een gaar oranje petje en een fluitje. Vergeleken met de hossende menigte in Amsterdam op het Rembrandtplein zijn we waarschijnlijk super “under dressed” maar hier vinden ze allang prachtig en wijzen al schaterlachend naar onze suffe petjes. We geven alle kindjes een papieren gouden of oranje kroontje en ze krijgen een bandje om hun arm met een leuk plaatje erop en hun naam. Ik denk dat er maar één of twee jongetjes in het weeshuis zitten die dit kunnen lezen maar het gaat om het idee! Ze vinden het allemaal prachtig en showen ons en de ayi’s trots hun kroon en armband. Nadat we 3 verlengsnoeren op elkaar aangesloten hebben kunnen we net de speakers van Maggie buiten aansluiten, iPod eraan en gaan! Guus Meeuwis, Marco Borsato, en Acda en de Munnik weerklinken over de binnenplaats.

Er Dan, een jongetje van zo’n 11 jaar met een obsessie voor eten, herinnert ons eraan dat de pannenkoeken in de kantine staan en “of we die niet heel snel willen gaan uitdelen!” (tenminste, dat maken we op uit zijn gebrabbel en gebaren). Iedereen krijgt een pannenkoek met suiker in een plastic kommetje en ze lijken het nog lekker te vinden ook! De kleintjes krijgen kleine stukjes gevoerd en de wat oudere kinderen proberen er zoveel mogelijk te eten. Er Dan komt met zijn mond vol met zijn 7^e pannenkoek naar me toe en roept al smakkend “hao chi”, oftewel: lekker! Mooi, pannenkoekenmissie geslaagd. : )

Ik besluit een gokje te wagen en te kijken of de kinderen Nederlandse schmink aan kunnen. Volgens mij hebben ze nog nooit zoiets meegemaakt dus ik ben benieuwd hoe zij (en de ayi’s) erop reageren. Na het eerste voorzichtig aangebrachte zonnetje op Dan Dan zijn gezicht is het hek van de dam en wil iedereen zonnetjes, Nederlandse vlaggetjes, hartjes etc. op zijn gezicht! Iedereen behalve een aantal natuurlijk, de autistische kinderen worden toch tamelijk zenuwachtig als ze de verf op hun hand zien en krabben het er zo snel mogelijk vanaf. Bij hen moet je Koninginnedag vieren misschien toch in kleine stapjes opbouwen : )

Uiteraard is het wachten op het 1^e huilende kind en jawel als dat onze lieve Er Dan niet zou zijn..! Huilend en stampvoetend wijst hij naar Yun Yun, een vrolijk klein en vooral verwend dikkertje van zo’n 2 jaar. Yun Yun heeft ons mooie plastic stukje speelgoed in zijn handjes, een Nederlandse vlag die heel vals het Wilhelmus ten gehore brengt (uiteraard “made in China”!). En nu wil het nou net, dat Er Dan hier NU mee wilt spelen. Tja.. en leg dan maar in je beste Chinees uit dat iedereen hier mee mag spelen en dat zij zal moeten delen met alle andere kinderen in het weeshuis. Om hem dan maar ten slotte af te leiden van DE vlag besluit ik een andere hobby van Er Dan en de rest van de kinderen gehoor te geven: dansen! En dan het liefste op K3! En ja dat K3 eigenlijk helemaal niet uit Nederland komt, dat zeggen we er maar niet bij. Tenslotte klinkt het nog steeds “buitenlands” en dat is meer dan genoeg hier.

'MaMasé', 'Handjes draaien' en 'Kusjesdag' dreunen uit de speaker(tje)s en de kinderen… they love it! Vooral Xiang Mei, een meisje van zo’n 12 jaar met Downsyndroom, laat altijd de meest creatieve danspasjes zien en gaat helemaal op in de muziek. Het blijft prachtig en soms hilarisch om te zien :)
De kinderen met hun kroontjes op, schmink op hun gezicht, stukjes pannenkoek die uit hun mondhoeken hangen, al dansend op Nederlands(talig)e muziek geven ons toch even het gevoel dat we Koninginnedag aan het vieren zijn.

Het zal de kinderen worst zijn wie of wat een koningin is, dat we het daarom Koninginnedag noemen en waarom we die kleur oranje toch gebruiken. Maar ik weet zeker dat ze zouden willen dat ook zij ieder jaar zo’n feestje zouden vieren. Want hoe klein, sullig en simpel het misschien ook is of lijkt, voor de kinderen hier maakt het heel veel verschil en ze genieten er enorm van. Zelfs nu, zo’n 1,5 week na Koninginnedag lopen de kinderen nog steeds met (elkaars) naambandjes, wijzen ernaar en lachen.

Onze Koninginnedag was meer dan geslaagd en wie weet hebben ze de “oranje spirit” nu zo te pakken dat ze met het WK als ware supporters naast ons zitten en het Nederlands elftal aanmoedigen.

Zaijian!!

Susanne en Gjalt.

Ps. Voor de liefhebbers die misschien een kleine bijdrage willen leveren voor de kindjes in het weeshuis, we willen proberen een grote trampoline te kopen voor ze waar ze buiten lekker op kunnen springen en spelen. Mocht je je geroepen voelen, maar voel je vooral niet verplicht, dan kun je iets storten (al is het maar een paar euro) op 74 86 59 374 t.n.v. G.M. Mostert. Een foto van het resultaat zullen we uiteraard hier op de site showen.